بسم الله الرحمن الرحيم

 سوك سرود استاد شعرباف معمار آن رشك سمنان و سنمار كه در هزار و سيصد و ده زاد و تا هزار سيصد و نود و پنج زيست و در هستاد و پنج سال پاسدار معماري و تيشه كاري و گره سازي و نازك كاري بود رحمت خدا بر وي و بر زمره معماران و مهندسان ايران زمين آمين.

 

شعرباف هنرمند علي اصغر سبط پيوندساز فن عباس

زاده خاندان فن و هنر خادم قوم يعني اكرم ناس

مولدش در هزار و سيصد و ده ، مانده هشتاد و پنج سال به خير

كارها رانده بلعجب در عمر، نود و پنج فوت او به قياس

تلو لر زاده بود و كاظم پور مثل حاجي محمد معمار

پاسداران فن و فضل و هنر: در زمانه سزاي شكر و سپاس

تركتاز فلك نگر كه نماند زان عزيزان يكي پي تأسيس

همه رفتند و پر عجب نبود گرنه بنياد ماند و نه اساس

مانده‌گان را خدا بيفزايد رفته‌گان را خدا بيامرزد   

يار باقي و كار از او باقي بس كنم قصه چند ازين وسواس